Значење и употреба
Како се реч користи
који живи слободно у природи, који није припитомљен (о животињама): ~ животиња, ~ свиња, ~ говече. б. који није култивисан, који самоникло расте, некултивисан, необлемењен (о биљкама): ~ јабука, ~ нана.
који није обрађен, необрађен; непроходан; ненасељен, пуст: ~ природа, ~ предео, ~ крај.
који је на најнижем ступњу друштвеног, цивилизацијског развитка, који живи у дивљаштву, примитиван: дивљи народи, дивља племена.
суров, груб; свиреп, зверски, дивљачки: ~ пијанац, ~ отац, ~ насилник, ~ насиље. б. необуздан, силовит, обестан; неваспитан, неотесан, некултуран: ~ дечко, ~ младић, ~ деран, ~ дете, ~ понашање.
стихијски, плах, жесток, необуздан, врло снажан по интензитету, сапрат: ~ река, ~ страст, ~ жеља, ~ бекство, ~ рука, ~ јаук, ~ олуја, ~ ветар.
који зазире од људи, који се туђи, који избегава друштво, недружељубив: ~ девојка, ~ и неповерљив.
који је у супротности с одређеним друштвеним нормама, законима; који је настао на незаконит, недозвољен начин: ~ савез, ~ (из)градња, ~ камп, ~ плажа, ~ насеље. б. који ради на дивље, без дозволе: ~ таксист. в. који је без икаквог плана: ~ газдовање.
одр.) саставни део назива биљака и животиња: ~ патка, ~ свиња, ~ ружа, ~ смоква, ~ лоза. • ~ брак, ~ месо, ~ вепар, Дивљи запад в. код тих именица. дођоше дивљи па истераше питоме каже се кад неко стран насилно и незаслужено заузме нечије место.