Одредница

дивљачан

-чна-о
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.а.

који зазире од људи, који се туђи, диваљ; својствен таквим особама: ~ човек, ~ девојка; ~ изглед, ~ израз лица. б. груб, суров; неваспитан, некултуран, примитиван.

2.

дивљи, пуст, ненастањен (о пределу, крају).

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.