Одредница

изобличити

-обличим
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.а.

променити нечему нормалан, складан облик, искривити, деформисати; унаказити: ~ црте лица.

1.б.

учинити да нешто изгуби првобитни смисао, карактер; нарушити. – Живот је изобличио у нама наше назоре.

Живот је изобличио у нама наше назоре
2.

јавно осудити, изружити, осрамотити; разобличити, разоткрити.

‣1.а.~ се

променити облик, преиначити се; деформисати се.

‣1.б.~ се

бити захваћен гримасом, грчом (о лицу).

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.