Одредница

круг

Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.

део равни обухваћен, ограничен кружницом; кружница: обим (опсег) круга, површина круга, (полу)пречник круга; (на)цртати круг.

2.а.

замишљена, нацртана, изведена неким кретањем и сл. линија или нацртана, обојена, узорана и сл. површина слична кругу (1): правити кругове у лету (ходу), преорати читав круг.

2.б.

облик сличан кругу (1): ~ великог сунца.

2.в.

појава (физичка, биолошка и сл.) која се испољава, остварује, манифестује у облику круга (1): ~ око месеца, ~ око сунца, ~ око очију.

3.а.

простор, површина (тла, земљишта, пода и сл.) кружног или приближно кружног облика (издвојена, оивичена, посебно уређена и сл., нпр. за гумно, плес и др.).

3.б.

издвојен (обично ограђен) простор око неке установе, фабрике и сл.: болнички ~, у кругу касарне, фабрички ~.

3.в.

уопште одређен, ограничен простор унутар којег се нешто збива, остварује, испољава и сл.: ~ тишине.

4.а.

простор који је у домету, досегу нечега (нар. ватреног оруђа); делокруг, домен, оквири надлежности (нар. нечије власти); тематски оквири.

4.б.

опсег, границе, оквири деловања, послова, знања, идеја, потреба и сл.

5.а.

временски ограничени, затворени ток нечега, неког збивања и сл. – Идући кругом људскога живота, опет је дошао до слабости детињства.

Идући кругом људскога живота, опет је дошао до слабости детињства
5.б.

повезани низ збивања, сплет: из богатог круга доживљаја.

6.а.

група људи кружно, прстенасто распоређена или скупљена, окупљена око некога, одн. нечега: ~ војника, скупити се у круг, ~ око говорника.

6.б.

међусобно повезана група људи која чини неку заједницу: у породичном кругу.

6.в.

група (обично већа) људи међусобно повезана професионално, идејно, идеолошки, сталешки и сл.; уопште део друштва или неке заједнице које обједињује нешто заједничко (нар. друштвени статус, положај, место у друштву итд.).

7.а.

предмет (или део предмета, направе, уређаја и сл.) у облику кружне плоче: дрвени ~, ~ истопљеног воска, ~ за покривање неке посуде, ~ којим се притискује млади сир, ~ на којем се меси хлеб итд.

7.б.

предмет (или део предмета, направе, уређаја и сл.) прстенастог облика: гвоздени круг.

7.в.

врста гимнастичке справе коју чине два метална котура (за које се хвата гимнастичар) обешена о дуже конопце вертикално повезане са пречагом, карике.

8.а.

фаза, степен у неком такмичењу; уп. коло (4г): проћи први круг, сусрести се у другом кругу.

8.в.

циклус (2); уп. коло (4в).

9.

поен у стрељаштву, као мера тачности поготка у мету исцртану концентричним круговима: победити са 987 кругова. • ексцентрични кругови мат. кругови којима се не поклапа центар, средиште (обично о круговима уписаним један у други). Животињски ~ астр. в. Зодијак. зачарани ~ 1) простор чије се границе због деловања чаролија не могу прећи. 2) животни услови, сплет околности и сл. којих човек не може да се ослободи, из којих нема излаза, за које нема решења. земни (земаљски, Земљин) ~ Земљина кугла, Земља. јужни повратни ~ (~ Јарца, ~ Козорога) геогр. јужни повратник. квадратура круга 1) геометријски проблем (практично нерешив) конструисања лењиром и шестаром квадрата једнаког по површини задатом кругу. 2) нешто што се не може решити, чему је узалудно тражити решење. концентрични кругови мат. кругови различитих полупречника који се налазе у истој равни и имају заједнички центар, средиште. ~ Месеца астр. време од 18,6 година, после којег се Месечеве мене понављају истим редом. ~ Сунца астр. период од 25800 година, за који небеска оса услед прецесије еквиноција начини цео круг, Платонова година; уп. прецесија. ~ ширине астр. круг који пролази кроз посматрано небеско тело и оба пола еклиптике (у еклиптичном систему небеских координата). повратни ~ геогр. в. повратник (3). поларни ~ геогр. упоредник који представља границу зоне поларног дана и ноћи, одн. поларног појаса (око 66° 33' северне или јужне географске ширине), сположерник. северни повратни ~ (~ Рака) геогр. северни повратник. часовни (деклинациони) ~ астр. полукруг од једног до другог небеског пола који пролази кроз посматрано небеско тело секући окомито екватор (у екваторијалном систему небеских координата). • вртети се у (зачараном) кругу, (о)кретати се у кругу бавећи се нечим, радећи нешто и сл. остајати на истом, остајати без резултата, не постизати ништа. налево круг вој. заповест да се војник или војнички строј окрене супротно дотадашњем ставу или правцу, за 180°.

лок. кругу; мн. кругови

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.