Одредница

крунити

круним
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.

одвајати зрна са кукурузног клипа (руком, круњачом и сл.).

2.а.

дробити, мрвити, ситнити (нар. сир, грудву земље и сл.).

2.б.

прстима и дланом стискати (нар. браду); прстима пребирати (круницу).

2.в.

чинити мањим, слабим, изнемоглим, немоћним и сл. – Остарелост суши, круни, ломи глас певања.

Остарелост суши, круни, ломи глас певања
3.а.

чинити да нешто с нечега спадне, обарати, стресати: ~ пепео с цигарете, ~ росу с лишћа.

3.б.

лити, ронити (сузе).

3.в.

расипати, просипати. – Крушка је крунила румени цвет и засипала њиме земљу.

Крушка је крунила румени цвет и засипала њиме земљу
‣1.а.~ се

рушити се, распадати се; одроњавати се, оштећивати се (о старим, дотрајалим, трошним и сл. грађевинама, мостовима и сл.).

‣1.б.~ се

дробити се, мрвити се, ситнити се; дробећи се, мрвећи се (обично на крајевима, по површини и сл.) оштећивати се: круни се камен пешчар; круни се зуб.

‣1.в.~ се

постајати мањи, слабији, немоћнији и сл., осипати се, опадати, слабити. – Владина већина почињала је да се круни.

Владина већина почињала је да се круни
‣2.а.~ се

одвајати се, опадати: круне се латице цвећа.

‣2.б.~ се

падати у капима, капати (о сузама, роси и сл.).

‣3.~ се

а. разлегати се, одзвањати (о песми и сл.). б. преливати се, расипати се (о светлости, светлосним зрацима).

Трпни придев: круњен

гл. им. круњење с

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.