Значење и употреба
Како се реч користи
1.
и мезимче (јек. и мјезимче, одн. мјезимче, -ета) с (мн. —; зб. им. мезимчад и мезимчад (јек. и мјезимчад, одн. мјезимчад) ж) најмлађе дете; дете које се највише воли и мази; уопште омиљена особа, животиња или нешто друго што се посебно воли.