Одредница

мир

мира
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.а.

мирни, мање или више усклађени међународни, међудржавни односи, стање без рата; супр. рат.

1.б.

стање успостављеног реда унутар једне државе, без немира, побуна и сл. – У земљи влада мир.

У земљи влада мир
1.в.

престанак ратних непријатељстава, прекид рата: закључити (склопити) мир, преговарати о миру.

1.г.

договор, уговор, акт којим се утврђује престанак и исход рата, мировни уговор: частан ~.

2.а.

стање без нарушавања јавног реда: реметити ред и мир.

2.б.

стање без свађе и сукоба, слога: растати се у миру.

3.

стање без буке, ларме, тишина: ноћни ~.

4.

душевна уравнотеженост, сталоженост, спокојство.

5.

одмор од рада, починак: заслужити мир и пензију.

6.а.

стање мировања, некретање.

6.б.

непромењено, дато, затечено и сл. стање: бити, оставити, стајати на миру.

7.

(у служби узвика) а. за умиривање, утишавање: тишина! б. за умиривање животиња. • вечни, вечити ~ спокојство душе умрлог, покој. из чиста мира без икаквог разлога, одједном. на миру (с миром) без свађе; мирно. не да му ђаво (враг) мира не може да мирује. не да(ва)ти мира, не пуштати с миром стално узнемиравати, ометати; гњавити, досађивати. немати мира бити узнемирен, не моћи се смирити. оставити, остављати, пустити на миру не дирати, не узнемиравати, не ометати. отићи, поћи с миром отићи, поћи безбрижно, спокојно. проћи с миром проћи без заподевања свађе, без изазивања нереда, туче и сл. седети с миром (на миру) остајати по страни, не мешати се, мировати.

Множина: 0

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.