Одредница

моћ

моћи
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.а.

делотворна снага, утицај, дејство (нечега); јачина, ефикасност: исцелитељска ~, ~ речи, удружене моћи; већа убојна ~.

1.б.

телесна, физичка, одн. животна, духовна снага.

2.

радна, производна и сл. способност (неке фабрике, предузећа, одељења и сл.).

3.

призната, утврђена делотворна вредност, ваљаност, важност, квалификација (закона, прописа, одлука и сл.).

4.а.

(обично у вези с гл. „имати") право спровођења нечега, располагања нечим, одлучивања о нечему и сл.; овлашћење, пуномоћ, пуномоћје.

4.б.

снага (владања, господарења и сл.), сила, власт, ауторитет; ~ високих достојанственика, очева ~.

5.

обдареност, одн. способност обављања неке интелектуалне, умне или сл. радње, дар (говора, расуђивања и др.). • куповна ~ екон. способност куповања заснована на новчаној или на некој другој материјалној основи. ~ навике последица дужег навикавања, устаљена навика.

Граматички облици

Промена по падежима

Детаљи о падежима
ПадежЈеднина
Номинативмоћ
Генитивмоћи
Дативмоћи
Акузативмоћ
Вокативмоћи
Инструменталмоћи
Локативмоћи

Инструментал: моћи; ген. мн. моћи

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.