Одредница

наместити

Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.а.

ставити на одговарајуће место, поставити; поставити у одговарајући положај, наћи нечему одговарајући, удобан положај: ~ на постоље; ~ водоравно, ~ хоризонтално.

1.б.

сместити (некога); омогућити, помоћи некоме да заузме неки положај (да лежи, седи и др.).

1.в.

ставити да боље, чвршће стоји; удесити да лепше стоји, да боље изгледа: ~ наочаре; ~ косу, ~ раздељак.

1.г.

довести неки део тела у одређен положај, подесити: ~ уста за изговор неког самогласника.

1.д.

вратити у нормалан, природан положај (ишчашени део тела, ишчашену или преломљену кост и сл.).

2.а.

довести у ред, спремити, уредити за одређену употребу, за одређену прилику: ~ кревет за спавање, ~ сто за троје.

2.б.

опремити, снабдети (кућу, собу и сл.) потребним, одговарајућим намештајем, опремити за становање или неку другу сврху.

3.

вешто смислити, срочити за одређену прилику; измислити, исконструисати; уопште удесити, дотерати по своме.

4.а.

учинити, омогућити да се нешто деси, оствари, удесити. — Она је наместила да се Мића и Ђурђија заволе.

Она је наместила да се Мића и Ђурђија заволе
4.б.

(обично у облику трп. нам(ј)ештен, -а, -о) на недопуштен, нелегалан начин организовати, припремити, извести, удесити нешто тако да се дође до жељеног исхода; лажирати: намештено суђење; намештена утакмица.

5.

а. (некоме) нанети (некоме) непријатности, негодности, довести (некога) у тежак, неугодан, непријатан положај, преварити (некога), подвалити (некоме). б. кришом поставити, подметнути (клопку, замку, заседу и сл.).

6.

види запослити; уп. намештен (2).

‣1.~ се

заузети место (обично при седењу), сместити се; удобно се сместити.

‣2.~ се

види запослити се; уп. намештен (2).

намјестити, -им (трп. нам(ј)ештен) свр.

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.