Значење и употреба
Како се реч користи
1.а.
средство плаћања робе, услуга и др. у виду нарочито израђених комада метала или папира, утврђене вредности, које издаје држава; средство плаћања уопште. б. одређени (новчани) износ, сума.
2.
имовина, богатство; капитал. • бити при новцу имати новца уза се. крупан ~ новац веће вредности. куповати за готов новац, плаћати готовим новцем плаћати одмах новцем. лежати на новцу (на парама) имати много новца, бити сувише богат. ни за које новце ни по коју цену. ~ капље (са свих страна) добро се зарађује. остављати новац на страну не трошити новац, штедети. расипати новац трошити много. ситан ~ новац мале вредности, ситнина. чувати (скупљати) беле новце за црне дане штедети за случај потребе, невоље.