Одредница

ослонац

ослонца (ослон-а
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.

део предмета, намештаја који служи за наслањање, наслон: ~ столице, ~ на клупи.

2.а.

темељ, основа на којој се нешто заснива, почива (као полазиште, опредељење и сл.): морални ~, ~ закона.

2.б.

онај који за некога представља главну снагу, подршку, упориште и сл. – Отац јој је био главни ослон(ац) у животу.

Отац јој је био главни ослон(ац) у животу

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.