Одредница

повикати

повичем
Претражи речник ↗

Значење и употреба

1.

рећи, изговорити (нешто) јаким, повишеним гласом, викнути. – Сви повикаше: „Браво!".

Сви повикаше: „Браво!"
2.

(некога) гласно позвати некога. – Он повика слуге.

Он повика слуге
3.

(на некога) наредити јаким гласом. – Отац повика на сина да помогне госту.

Отац повика на сина да помогне госту

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.