Значење и употреба
1.
рећи, изговорити (нешто) јаким, повишеним гласом, викнути. – Сви повикаше: „Браво!".
Сви повикаше: „Браво!"
2.
(некога) гласно позвати некога. – Он повика слуге.
Он повика слуге
3.
(на некога) наредити јаким гласом. – Отац повика на сина да помогне госту.
Отац повика на сина да помогне госту
Литература:
Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.