Значење и употреба
Како се реч користи
1.а.
друштвено стање у којем свако добија оно што му по закону припада. б. праведност, правичност. – Оптужени се позива на правду. в. право суђења и област на коју се оно односи, правосуђе. – Лопов је у рукама правде.
Оптужени се позива на правду
Лопов је у рукама правде
2.
парница, процес; препирка, свађа. – Са суседом смо правду започели.
Са суседом смо правду започели
3.
истина. – Деца правду говоре. • делити (кројити, вршити итд.) правду доносити пресуду, судити. извршити правду над неким казнити некога (обично убити по пресуди). на божју правду, на правди бога без кривице, невино. по правди како је право, стварно.
Деца правду говоре