Значење и употреба
Како се реч користи
1.а.
велика невоља, несрећа; потпуно уништење, нестанак; оно што изазива несрећу. – Очекујемо неку велику пропаст. Људи гину, а за њихову пропаст свет неће да зна. Она је права женска пропаст. б. материјални или морални пад, слом; материјална ~ народа, морална ~ чиновника.
Очекујемо неку велику пропаст
2.
провалија, бездан, понор. – С обе стране пута су страховите пропасти и стрмени. • бацити (гурнути, повући, свалити) у пропаст упропастити, уништити. бити осуђен на пропаст морати пропасти. доћи (стићи) на ивицу (руб) пропасти доспети у велику невољу, у врло тешко стање, положај. наћи се (стајати) на ивици (на рубу) пропасти бити у невољи, у врло тешком стању, положају. срљати у пропаст улазити у опасне ситуације без обзира на последице.
С обе стране пута су страховите пропасти и стрмени