Значење и употреба
1.
(нешто) раскинути окове, ослободити окова; откковати оно што је заковано: ~ окове, ~ вериге; ~ орман.
2.
(нешто) прековати; ~ прстен. в. (некога) скинути (коњу) потковице: ~ коња.
‣1.~ се
остати без поткова (о коњу, волу); олабавити се, расклиматати се (о потковама на коњу).
Напомене
Имперфекат: раскуј; р. пр. расковао, -ала (расковао, -ала); трп. раскован; пр. пр. расковавши
Литература:
Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.