Одредница

расточити

расточим
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.а.

учинити да се нешто распе, распадне; разгристи, разјести: ~ државу. Мољци су расточили кожух.

1.б.

угрозити, улудо потрошити, расути: ~ имање.

2.

раставити на делове, расклопити: ~ кола.

3.

разасути, преточити течност у више судова: ~ мед у тегле.

‣1.а.~ се

просути се, распасти се; разрушити се, пропасти. – Кућа ми се скоро расточила.

Кућа ми се скоро расточила
‣1.б.~ се

расклимати се услед сушења, расушити се (о дрвеним судовима и предметима).

‣2.~ се

расути се, разлити се на све стране. – Валови се расточили по језеру. в. расплинути се, нестати. – Његове речи се расточише у жагору.

Валови се расточили по језеру
Његове речи се расточише у жагору

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.