Одредница

рушити

-им
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.а.

обарати саграђено, разарати, сваљивати: ~ зид, ~ кућу; ~ земљу у јаму.

1.б.

чинити да што падне, да се преврне, обарати: ~ дрвеће, ~ играче, ~ шаховске фигуре.

2.а.

разарати, уништавати; подривати, упропаштавати: револуцијом ~ поредак, ~ здравље.

2.б.

нарушавати, реметити, кварити: ~ кућни ред, ~ углед, ~ пријатељство.

2.в.

побијати, обеснаживати: ~ предлоге.

3.

чинити да неко изгуби положај који је имао у хијерархији, да падне у политичком или друштвеном смислу: ~ краља, ~ власт.

‣1.а.~ се

разарати се, распадати се, сурвавати се: ~ од старости.

‣1.б.~ се

обрушавати се, осипати се; сваљивати се, сурoпоштавати се. — Рушио се усов. Рушила се стена.

Рушио се усов
‣1.в.~ се

падати на тло, претурати се. – Руши се дрвеће.

Руши се дрвеће
‣2.а.~ се

губити физичку и духовну снагу, постајати оронуо.

‣2.б.~ се

слабити, пропадати, постајати нарушен. — Здравље се руши. • ~ (све) мостове иза себе в. под мост.

Здравље се руши

гл. им. рушење с

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.