Одредница

склопити

склопим
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.а.

саставити у једну целину водећи рачуна о међусобном распореду саставних делова; уопште саставити, спојити; ~ пушку, ~ витрину; ~ столове.

1.б.

саставити, заклопити (нешто што има два покретна дела, две супротне стране); затворити неки предмет одн. његов део или отвор: ~ очи, крила; ~ књигу, ~ ормар, ~ поклопац бунара.

2.а.

начинити, закључити (уговор, мир и сл.), уговарити, уговорити.

2.б.

створити, смислити: ~ причу, ~ план.

2.в.

основати, створити какву интересну, програмску и сл. заједницу: ~ друштво за заштиту споменика.

3.а.

прекрити, притиснути. – Са свих страна склопила магла.

Са свих страна склопила магла
3.б.

почети се интензивно испољавати, нагло наступити, заокупити. – Пушчана паљба помахнита, митраљези склопише.

Пушчана паљба помахнита, митраљези склопише
‣1.~ се

саставити се у једну целину, затворити се (о ономе што је отворено). – Фронт се склопи око њих.

Фронт се склопи око њих
‣2.~ се

створити се, настати (као резултат каквог спајања, споја). – Како се склопила материја.

Како се склопила материја

Трпни придев: склопљен

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.