Значење и употреба
1.а.
разбити, сломити, здробити: ~ орах, ~ стакло, ~ плуг.
1.б.
савладати, уништити; исцрпсти, изнурити: ~ отпор непријатеља, ~ противника. – Болест га је скрхала.
Болест га је скрхала
2.
набацати без реда, стрпати, натрпати: ~ све ствари у једну собу.
‣1.а.~ се
разбити се, сломити се, здробити се. – Рам се скрха и паде на под.
Рам се скрха и паде на под
‣1.б.~ се
срушити се, пасти: ~ се на земљу.
‣1.в.~ се
исцрпсти се, изнурити се; упропастити се, пропасти. – Мати се скрхала ишчекујући их. У тој борби се најпосле скрхао.
Мати се скрхала ишчекујући их
‣2.~ се
скупити се у великом броју, слећи се. – Пола се округа скрхало на збор.
Пола се округа скрхало на збор
Литература:
Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.