Значење и употреба
1.
добар глас, углед, чувеност, гласитост; општа оцена, јавно мишљење о нечијим врлинама (ређе недостацима), реноме, репутација. – Њихова слава се пронела надалеко.
Њихова слава се пронела надалеко
2.а.
крсно име, дан свеца заштитника. – Моја слава је Ђурђевдан.
Моја слава је Ђурђевдан
2.б.
црквени или друштвени годишњи празник. – У селу је била црквена слава.
У селу је била црквена слава
3.
славље, свечаност. • овенчати (се) славом прославити се. слава му! последњи поздрав покојнику.
Литература:
Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.