Значење и употреба
Како се реч користи
1.а.
који непопустљиво захтева поштовање утврђених критеријума, мерила, норми, неумољив: ~ наставник, ~ судија. б. који се доследно држи општепризнатих норми (понашања, морала и сл.): ~ моралист. в. који се мора доследно поштовати, по коме се мора равнати, управљати (у понашању, у деловању и сл.): ~ пропис, ~ стил. г. који изражава, одаје непопустљивост, оштрину: ~ око.
2.
који потпуно одговара нечему, прави, тачан: строга реалност, строги центар. в. а. који је јасно изражених обележја, изразит: строга лепота, строга тишина. б. који карактеришу изражене линије, обриси, оштар: строге литице. 4. који се интензивно испољава, оштар, јак: строга зима, строга вика.