Значење и употреба
Како се реч користи
1.а.
особина и положај онога што се поштује као свето, за шта је везано осећање највеће привржености, поштовања узашнуто до култа: ~ заставе, ~ гроба, ~ домаћег огњишта. б. оно што се сматра светим, неприкосновеним, неповредивим, оно што се уздиже до култа: имање, то је његова породична светиња, две светиње: уметност и дом.
2.
предмет религијског култа, оно што је црква прогласила за свето (црквене реликвије, мошти светаца и сл.).