Одредница

тргнути

тргнем
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.а.

наглим покретом извадити, извући, ишчупати; нагло повући, потегнути: ~ сабљу, ~ нож, ~ ланац, ~ ногу.

1.б.

повући, опозвати: ~ оставку, ~ реч.

2.

попити, испити; повући пушећи; ~ чашу наискап; ~ који дим. в. нагло скренути, окренути поглед (очи). 4. нагло потећи, процурити, ударити. – Пена му тргну на уста. Трже вода из цеви. 5. изненада се усмерити, кренути; повући се. – Воз тргне у страну. Трже корак назад. 6. почети бујно расти, ницати у већем броју. – Тргне трава иза кише. Из пања тргнуше младице. 7. повући се, престати, малаксати. — Вода је тргла. Оток је тргао. 8. нагло пробудити, прекинути неко душевно стање; освестити: ~ из сна, ~ из летаргије.

Пена му тргну на уста
Воз тргне у страну
Тргне трава иза кише
Вода је тргла
‣1.а.~ се

нагло се пробудити иза сна, пренути се, разабрати се, расанити се.

‣1.б.~ се

освестити се, постати ваљан, добар. – Не ленствуј, тргни се, почни да радиш.

Не ленствуј, тргни се, почни да радиш
‣2.а.~ се

цимнути унатраг (о ватреном оружју).

‣2.б.~ се

нагло, изненада се покренути, цимнути. — Воз се тргне.

Воз се тргне
‣3.~ се

повући се, вратити се. • ~ на нос дојести се, досадити се (коме нешто).

Аорист: тргох и тргнух, трже и тргну; имп. тргни; р. пр. тргао, -гла и тргнуо, -ула; пр. пр. тргнувши

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.