Одредница

учинити

учиним
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.

сачинити, израдити, направити: ~ сандук, ~ одело.

2.а.

извршити, извести, починити (какву радњу), урадити нешто: ~ покрет.

2.б.

оставити, произвести (утисак); изазвати (последице).

3.

начинити некога нечим, некаквим; поставити некога на неки положај, дати некоме неко звање и сл.: ~ сина човеком; ~ посланика министром.

4.а.

помоћи, изићи у сусрет: ~ невољнику.

4.б.

нанети штету, зло, нашкодити. – Шта ти учинише, злотвори!

Шта ти учинише, злотвори!
5.

рећи, изрећи. – Пали! – учини командир.

Пали! – учини командир
6.

уштавити (кожу).

‣1.~ се

(са прид. или реченичком допуном) направити се, начинити се; постати. – Марија се учини да ништа није чула. Он се учини болестан. Калфа се учини мајстором.

Марија се учини да ништа није чула
‣2.~ се

причинити се, приказати се. – Ана ми се учини веома лепа. • ~ вољу (по вољи) послушати. ~ души места направити добро дело. учињено му (јој и сл.) нар. празн. подвргнут(а) је дејству чаролија, мађија, урока и других злих сила па је зато болестан (болесна), немоћан (немоћна), остао неожењен одн. остала неудата и др.

Ана ми се учини веома лепа

Трпни придев: учињен

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.