Значење и употреба
Како се реч користи
вертикална димензија нечега, вертикално одстојање од подножја до врха неког тела; раст, узраст: ~ дрвета, ~ човека.
нормално одстојање од основице лика (слике) или тела до врха (темена), одн. до супротне паралелне стране; дуж која под правим углом пада из врха (темена) на основицу: ~ троугла, ~ купе, ~ пирамиде.
вертикално одстојање нечега од Земљине површине или неке друге хоризонталне површине, подлоге; удаљеност неке тачке Земљине површине у вертикалној линији од површине мора: разапети нешто на одређеној висини, висити на великој висини, бања на висини од 1.000 м. б. фиг. степен, ниво развијености: бити на завидној културној (научној) висини.
обично мн.) а. простор високо изнад Земљине површине; небеско пространство, небо, небеса: винути се у висине. б. фиг. узвишене духовне сфере; истакнут, висок друштвени положај, ранг; углед.
уздигнуто земљиште, узвишица, висија; планински крај, планина: снег на висини, испети се на висину.
угао између замишљеног правца ка небеском телу и равни посматрачевог хоризонта.
нечега и сл.) вој. линија, положај, тачка на истој удаљености или на истом месту (полазећи од неке друге тачке): патрола у висини стрељачког строја.
особина звука која зависи од броја трептаја звучног извора у секунди.
величина новчаног или бројног износа, износ, количина: ~ зараде, ~ суме, ~ кредита. • апсолутна надморска ~ геогр. вертикално одстојање, удаљеност неког места, одн. тачке на копну од морске површине. релативна ~ вертикално растојање двеју тачака на копну. бити (налазити се), показати се, остати и сл. на висини нечега бити, показати се, остати и сл. дорастао нечему, способан за нешто, задовољити захтеве, одговарати нечему. губити висину нагло падати при летењу (о авиону и сл.). држати се на висини држати се достојанствено. имати висину имати пожељан стас, раст. с(а) висине (гледати, говорити и сл.) с омаловажавањем, потцењивањем, презриво, надмено (гледати, говорити и сл.).