Одредница

вољан

-љна-о
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.

(одр.) а. који потиче од воље, којим управља воља: ~ покрет, ~ процес, ~ радња. б. који има вољу: ~ биће.

2.

који се чини од своје воље, добровољно, намеран, хотимичан; добровољан: ~ самоубиство, ~ сагрешење; ~ жртвовање.

3.

који нешто хоће, који нешто чини по својој вољи; расположен, оран, готов, спреман: бити ~ нешто учинити, ~ за акцију, ~ за тучу.

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.