Одредница

жарити

жарим
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.а.

јако грејати (о сунцу, ватри и сл.); палити, пржити.

1.б.

излагати дејству ватре, пећи, сагоревати: ~ у пећи орахе, ~ угаљ.

1.в.

потпаљивати, ложити: ~ пећ, ~ ватру.

2.

а. чинити топлим, загревати. – Жари га врућина; фиг. Песма му жари срце. б. надраживати кожу, изазивајући црвенило и непријатан осећај свраба, палити, пећи (о коприви и сл.).

Жари га врућина
3.а.

сијати, блештати.

3.б.

обасјавати руменилом. – Врхове брда сјај јутарњи жари (Шантић).

Врхове брда сјај јутарњи жари (Шантић)
3.в.

чинити зажареним (лице и сл.).

3.г.
Она вечерња румен
4.

зрачити (светлост, топлоту) (о сунцу, очима и сл.).

‣1.а.~ се

горети, сагоревати (о дрвима, ватри).

‣1.б.~ се

усијавати се, бити врло врео, усијан (о пећи и сл.).

‣2.~ се

светлети се, блистати.

‣3.~ се

руменети се, црвенети се. • ~ и палити понашати се самовољно, безобзирно.

гл. им. жарење с

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.