Одредница

фигура

Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.

приказ, лик човека или животиње у сликарству или скулптури; слика, цртеж: византијска ~.

2.а.

спољашњи облик људског тела, стас, раст: витка ~, здепаста ~.

2.б.

положај, став или покрет плесача, одн. спортисте, вежбача у току плеса, игре, вежбе; одређени распоред плесача или вежбача: изводити лепе фигуре, направити лепу фигуру.

2.в.

обрис, контура; облик, изглед уопште; распоред предмета, појава у неком поретку, реду: ~ предмета, ~ разбацаних каменчића.

3.

један (било који) од 16 шаховских ликова којима располаже сваки играч: шаховска ~, беле фигуре, црне фигуре.

4.

јача, већа карта (ас, кец, краљ, дама, дечко и др.).

5.

облик песничког изражавања, нарочита употреба речи која им даје посебну експресивно-мелодијску вредност, изражајност, сликовит песнички израз: стилске фигуре, песничке фигуре, реторске фигуре.

6.

ритмички или мелодијски модел, мањи скуп тонова који чине мелодијску или ритмичку целину: ритмичка ~ мазурке, мелодијска ~, хармонијска ~.

7.

геометријски лик, слика: геометријска ~.

8.

облик, начин којим се изводи силогистичко закључивање, који зависи од положаја субјекта, предиката и посредног члана у премиси: фигуре категоричког силогизма.

9.

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.

У истом језичком кругу

Повезане речи

абак(ус)Исто пореклоабдикацијаИсто пореклоабецедарИсто пореклоаберацијаИсто пореклоаблативИсто пореклоабнормаланИсто порекло