Одредница

императив

Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.

оно што се намеће, испољава, поставља као неминовност, неопходност, нужност: ~ времена, ~ тренутка.

2.

заповест, наредба; инстинктивни подстицај, импулс: унутрашњи ~, стваралачки ~.

3.

прост глаголски облик којим се изриче заповест, захтев, молба, заповедни начин (нпр. „дај", „донеси", „(у)ћутите").

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.

У истом језичком кругу

Повезане речи

абак(ус)Исто пореклоабдикацијаИсто пореклоабецедарИсто пореклоаберацијаИсто пореклоаблативИсто пореклоабнормаланИсто порекло