Одредница

љуљкав

-а-о
Претражи речник ↗

Значење и употреба

Како се реч користи

1.а.

који се мало љуља, клати, клима, лелуја и сл.: ~ чун, ~ столица.

1.б.

који се љуља, заноси при ходу, нестабилан, тетурав (о човеку); гегав (о ходу).

1.в.

који се љиба, уљиба, таласав (о површини мора, постељи и др.).

2.

који уљуљкује, успављује, доводи у стање опијености, омамљености.

Речник српскога језика, Матица српска, Нови Сад, 2011.